Saturday, January 31, 2009

"સમયનો પવન "

ભૂલ મારી હતી ને થોડી જીદ તમારી પણ હતી, ને કદાચ સમયનો પવન એવો ફૂંકાયો હતો.
તમે પણ મારી જેમ થોડા જુઠ્ઠા પણ હતા, ને અમે તો હસીને જુઓ જમાનાને છેતરતા હતા.
બનીને યાદ તમે એવા આસપાસ હતા ને અમે જીવન ભર યાદોની ભીડમાં ખોવાયેલા હતા.
સાગરના તોફાની મોંઝાનો સહારો હતો, નહીતો સાહીલનો અમારા જીવનમાં ક્યાં કિનારો હતો.

"આમ કેમ થાય છે"

દોસ્તો બતાવો શું કરું આમ કેમ થાય છે,
મારી ગલીમાં મારું જ ઘર કેમ ખોવાય છે?

કહ્યું હતું તમને કે નાજુક છે દિલ અમારું,
તમારી બસ એક નજરથી વિંધાઈ જાય છે.

ખબર છે નથી પાસે પણ મહેસુસ થાય છે,
કરું છું નયન બંધ તો કેમ તે દેખાય છે.

કરું તો છું હું કોશીશ ભુલવાની તેમને,
ન જાણે કેમ હરપળ યાદ આવી જાય છે.

"ચાહત"

વાયદો તો ન હતો તમારો મળવાનો પણ,
ક્યારેક તો તમે આવશો તે કહ્યાનું યાદ છે.

તમારા પગલાની આહટથી ધડકન તેજ છે,
ને હર ધડકનમાં તારી ગુંજ આજ પણ છે.

હવાના હર ઝોકામાં તારી ખુશ્બૂં છે કે,
તારા સ્પર્શની અસર મારા બદનમાં છે.

તને પણ આવે મારી વેદનાનો થોડો અંદાઝ,
ને આવો મળવા તે એક નાની ચાહત છે.

"તમે"

તમે નીકળોને ચાંદની વાતો ન નીકળે તે કદી ન બને, તમારી ઝૂલૂફોમાં ચાંદનીના દર્શન કરું.
તમે નીકળોને વિજળી ન શરમાય તે કદી ન બને, તમારા એક સ્મિત માટે આંશુથી દરીયા ભરું.
તમારી નજરના જાદૂની અસર ન હોય તે કદી ન બને, નજરનો દિવાનો હું તમારી ગલીમાં મરું.
તમારા શબ્દોની હું અવગણના કરું તે કદી ન બને, તમારી વાતોને તો જુઓ હું વાયદા સમજું.
તમારા પગરવને હું જો ન પહેચાનુ તે કદી ન બને, તમારા પગલે પગલે હું મારા પાળિયા કરું.
તમે આવોને હું દીવો ન કરું તે કદી ન બને, તમે કહો તો મારું ઘર બાળીને પણ અજવાળું કરું.
તમે હસતા હસતા સજા ન કરો તે કદી ન બને, તમને ખુશ જોવા કાજ હર સીતમને હસીને સહું.
તમને હું ન મળુ પણ યાદ ન કરું તે કદી ન બને, તમારા નામની હું જુઓ જીવન ભર આહો ભરું.
તમે આવો મારી કબર પર તે કદી ન બને, જો આવો તો મને જીવતો કરવા ખૂદાને મજબુર કરું.

Monday, January 26, 2009

"દોસ્તી"

ઝૂકી હશે ડાળીઓ કદાચ તેમના જ માનમાં, મહેકે છે જાસ્મિન આજ ચમનમાં.
હશે થોડી મસ્તી હવાના ઝોકાંમાં, નહીતો ઉડે નહી તેમની ઝુલ્ફ આમ પવનમાં.
પથરાઈ છે ચાંદની તેના બદનનાં તેજમાં, કહી દો ચાંદને ન રાખે ભરમ મનમાં.
હશે કાંઇક તો જાદૂ તેમના નયનમાં, નહીતો ચૂકે નહી ધડકન આમ કોઇની યાદમાં.
હશે કોઇ સારી લકિર જરૂર અમારા હાથમાં, નહીતો થાય નહી દોસ્તી વાતવાતમાં.

"દીવાની સંધ્યા"

આવી તે પરવાની આવી, રૂમજુમ રૂમજુમ કરતી આવી.
ગગનમાં રંગો ભરતી આવી, વાદળથી વાતો કરતી આવી.
હવાના ઝોકાં પર આવી, સાગરની લહેરો બનીને આવી.
યાદોની વણજાર લઈ આવી, આંખોમાં સપનું બની આવી.
સિતારાનું તોરણ લઈ આવી, ચાંદને તે ચમકાવતી આવી.
દીલમાં એક લહેર આવી, તેના પગરવના ભણકારા લાવી.
પત્તાને લહેરાવતી આવી, તેના અવાજની ગુંજ લઈ આવી.
ખૂલ્લી બારીથી આવી, ખાલી કમરામાં તેનો અહેસાસ લાવી.
તેના બદનની ખૂશ્બૂ આવી, જરૂર દીવાની સંધ્યા છે આવી.

"લકીર"

હશે જરૂર ક્યાંક મારા હાથમાં એક નાની શી લકીર.
બની હશે જરૂર સંધ્યા સમયે તે નાની શી લકીર.
યાદ છે જોયાનું, તેમના નયનમાં નાની શી લકીર.
બનીને લહેર દીલમાં લહેરાય છે નાની શી લકીર.
છૂંપાવી હતી અમે હજારો લકીરોમાં નાની શી લકીર.
છૂંપાવી હતી જમાનાથી જેને તે નાની શી લકીર.
આગિયાને ચાંદ બનાવ્યો હતો તે નાની શી લકીર.
હતી મારી તકદીર, કે હતી હાથમાં નાની શી લકીર.
તેમના સાથનો ભરોસો આપતી હતી નાની શી લકીર.
ન હતી પરવા કોઈની, હતી હાથમાં નાની શી લકીર.
નાજુક નમણી હાથમાં મહેકતી તે નાની શી લકીર.
નથી ધોતા હાથ, કદાચ ધોવાઈ જાય નાની શી લકીર.
શોધતો હતો સદીઓથી જેને તેના નામની તે લકીર.
હશે તેમના હાથમાં પણ કદાચ એક નાની શી લકીર.



Sunday, January 18, 2009

"સમજો ને"

તમને ના સમજાય તે મન માનતું નથી, મારા મનની વાત કાંઈ એટલી જટીલ પણ નથી.
દીવાનો તો છું તારો તે માનું છૂં, પણ તારી નજરને ન સમજું એટલો દીવાનો પણ નથી.
સમજીને ના સમજવાની તારી આદત હશે, ને ના સમજો તો સમજાવાની મારી જીદ પણ છે.
તને તો ખબર છે કે હું શું સમજાવાના પ્રયાસમાં છું, તું જલદી જલદી સમજે તેવી ચાહત છે.

Saturday, January 17, 2009

"ખબર ન હતી"

રણમાં પણ મને મળશે ગુલાબ તેની ખબર ન હતી.
હશે સંધ્યાનો મારા જીવનમાં સાથે તે ખબર ન હતી.
હશે કાઈના દીલમાં આવી મોકળાશ તે ખબર ન હતી.
થશે તેમાં મિઠાશનો આવો વરસાદ તેની ખબર ન હતી.
મૃગજળની હશે મને પણ થોડી પ્યાસ ખબર ન હતી.
કબરમાં પણ આવશે તેની બસ યાદ તે ખબર ન હતી.

"ખૂશીના રંગે"

ખૂશીના રંગે પૂરી હતી અમે રંગોળી ને સજાવ્યું હતુ ઘરને તમારા આવવાની ખબર થકી.
રાખી ખુલ્લી ઘરની બારીઓ બેઠા હતાને સજાવયા હતા હવાના ઝોકાને તેમની ખૂશ્બૂ થકી.
સંધ્યાને સજાવી હતી તેમની યાદોથી ને પલકોને સજાવી હતી તેમના સુંદર સપના થકી.
ચાંદનીને સજાવી હતી અમે તેમના સ્મિતથી ને ચાંદે લીધી જો રૂખસદ તેની શરમ થકી.
યાદ નથી ગુજારી કેટલી સદીઓ દિવાસ્વપ્ન થકી, ચાહું જાય જીદગી તેને યાદ કરવા થકી.

"દીવાનગી"

ફૂલોની અછતનો કોઈ ગમ નથી, હતો ખૂસ્બુનો સાથ તે શું કમ નથી.
રણ છે સુમસામ તો કોઈ ગમ નથી, મૃગજળનો અહેસાસ શું કમ નથી.
નથી આવતું કોઈ મળવા ગમ નથી, તેના પગરવની ગુંજ શું કમ નથી.
છું હું એકલો તેનો કોઈ ગમ નથી, પડછાયા નો કોલાહલ શું કમ નથી.
ઘર છે ખાલી કોઈ ગમ નથી, વીખરાયેલા સપનાના ટુકડા શું કમ નથી.
મારા દીલે દદૃનો કોઈ ગમ નથી, સાથે મૂશ્કરાયા હતા તે શું કમ નથી.
ન મેળવ્યું જીવનમાં કોઈ ગમ નથી, લોકો કહે તારો દીવાનો શું કમ નથી.
ન દીધું કોઈયે કોઈ ગમ નથી, તમે દીધેલ આ દીવાનગી શું કમ નથી.
મારી દીવાનગીનો કોઈ ગમ નથી, ખૂસ છો તમે શું તે કાઈ કમ નથી.
મરીશું એક દીવસ કોઈ ગમ નથી, બળશે સાથે દીવાનગી શું કમ નથી.


"તું તો હતી"

વાદળથી વાતો કરતીને ચાંદને શરમાવતી, નયનથી જાદૂ કરતી તું તો હતી.
મારી નાની નાની વાતો પર ખિલખિલ હસતી, ને મારી કવિતા તું તો હતી.
ન હતી કોઈ તરસ મને પણ બનીને મૃગજળ રણમાં મને દોડાવતી તું તો હતી.
દીવસે યાદ બનીને રાતે સપનું થઈ મને સતાવતી કોઈ ઓર નહી તું તો હતી.
મારા સુખ ને દૂખની સહભાગી, ને મારી વાતોને વાયદા સમજતી તું તો હતી.
દીલની દીવાલોમાં ધડકન થઈને, જીવનમાં સંધ્યાના રંગો ભરતી તું તો હતી.


Saturday, January 10, 2009

"દીવાસ્વપ્ન"

સાહિલ તો કાબેલ હતાને સાગરમાં તોફાન ન હતા, ડરતા હતા અમે જ કદાચ કિનારા થકી.
હતો તેની નજરનો નશો કે અમારી નજાકત, ડરતા હતા કદાચ મિલાવતા નજરને નજર થકી.
મંજીલ તો સામે હતીને રસ્તાની અમને ખબર હતી, અમને કદાચ ભટકી જવાની આદત હતી.
સમય હતો ને ચાહત પણ હતી આસપાસ રહેવાની, ને રહ્યા કરતો હતો હું કેમ દૂર તેમના થકી.
ધબકતું હતું તારું જે નામ દીલની હર ધડકનમાં, અટકતું હતું કેમ બસ હોઠોની આ સરહદ થકી.
કરતો હતો પ્રયત્ન્ જેમ ભૂલવાને, આવ્યા કરતા કેમ બની તમે યાદોની લહેર ચારે દિશાઓ થકી.
હતી તડપ મારી તેને મળવાની ને કદાચ તેની પણ, રોકી રાખી હતી સમયના બંધન થકી.
કોને કહ્યું નથી મળતા અમે રોજ, અંદાજ છે નિરાળો મળવાનો સંધ્યા સમયના દીવાસ્વપ્ન થકી.

"સમય"

તેમને સમયનો સહારો હતો, ને સમય કદાચ અમારો ન હતો.
હતી અમને બસ એક નાની આશા, મોટો કોઈ અભરખો ન હતો.
ચાંદને ચાંદનીનો સહારો હતો, અમને યાદોનો કિનારો તો હતો.
તારી જરૂરત સમય પસારની, મારા જીવન મરણનો સવાલ હતો.

"કયાં છો ?"

મૂંશ્કરાવ છું સમય તો છે સંધ્યાનો, ને તેની યાદો ના કાફલાને આવવાનો.
બનીને મસ્ત બેઠો હવે સમય છે બસ રાત ભર તેના સપનામાં રાચવાનો.
ગણું છૂં હું તારા રોજ, છે સમય ખોવાયેલા તે અનમોલ તારાને શોધવાનો.
તને ખબર હશે મારા હાલ, ને એવું નથી કે સમય નથી મળવા આવવાનો.
ન કરો જીદ તમે ને આવી જાવ હવે, સમય તો થયો છે તમારા આવવાનો.
ચાલી જો આખી રાતને ન આવ્યા તમે, સમય થયો હવે મનને મનાવવાનો.

થઈ સવાર, મૂંશ્કરાવ છું મને આજ આંનંદ ચાંદ ને તારાઓ ને હરાવવાનો.

Thursday, January 8, 2009

"ઝખ્મોને"

તમે તો થાવ છો રોજ ક્યારેક મને તો નારાજ થવા દો,
કહેવી છે તારા સિતમની વાત પણ આજ જવા દો.

સંધ્યાનો સમય છે મને બસ એકલો આજ તો રહેવા દો,
મને ચાંદના દીલ પરના ડાગ બેસીને તો ગણવા દો.

શું થશે હવે વધું મારું ખરાબ જે થાય તે હવે થવા દો,
છે હોઠ પર એક નામ કહે દૂનિયા દિવાનો તો કહેવા દો.

દીલમાં છે જે આગ તે બસ આંશુંથી તો બુઝાવા દો,
કરીશું ફરી દોસ્તી પણ આ જૂના ઝખ્મોને તો રૂઝાવા દો.

Saturday, January 3, 2009

"દરીયા ભરું"

ફૂલોના રંગોમાં તને શોધ્યા કરું, જાસ્મિનની સુંગંધમાં તને મહેસુંસ કરું.
તારી એક નજર માટે તડપ્યા કરું, હવાના ઝોકાને તારી ખબર પુછ્યા કરું.
તારા સુમસામ શહેરમાં ભટક્યા કરું, મારા પડછાયા સાથે વાતો કર્યા કરું.
બની આગિયો સંધ્યા સમયે ચમક્યા કરું, બસ તને રાત ભર જોયા કરું.
બેફામ આંધીંઓમા કરે તું દિવો, હું મારા ખોબાથી આંધીંઓને રોક્યા કરું.
તારી ખુશીને તારી હરએક નાની નાની સફળતા પર હું બસ હરખાયા કરું.
દે તું સાદ મને મળવા માટે, તને મળવા કાજ હું આગનો દરિયો પણ તરું.
ન આવે જો તું મળવા મને, બસ તારી યાદના સહારે જીંદગી જીવ્યા કરું.
ન બની શકું તારી મંજીલ તો તારા પગલે પગલે મારા પાળીયા કરું.
ન હોય જો તું મારા હાથની લકિરોમાં તો હું વિધાતાની સાથે ઝગડો કરું.
કરે કોષીસ જમાનો તને સતાવવાની તો હું આખી દૂનિયા સાથે પણ લડું.
હું ચાહું કે ન આવે પાનખર કદી તારા જીવનમા ખૂદાને તે પ્રાથના કરું.
ને છતા આવે જો કોઈ દૂખ તારા જીવનમાં તો હું રોઈ રોઈ ને દરીયા ભરું.

Thursday, January 1, 2009

"ગયા"

તે પળની નજાકત એવી હતી કે શબ્દો ઓંગળી ગયા,
તે આવજો કહીને ગયા ને અમે બસ દેખતા રહી ગયા,
એવું ન હતું કે કહેવું ન હતું ને ન શબ્દોની અછત હતી,
નાની એક આશા હતી પણ કદાચ તે શબ્દો ગળી ગયા,
ગયા એવા કે પાછા ન ફર્યા અમે રાહ દેખતા રહી ગયા,
મળે તો કોઈ કહેજો કે અમે હવે દૂનિયા છોડી ને ગયા.

"સંધ્યા સમયે"

તે પળ કાઇ એવી હતી કે હતો તેની નજરનો જાદૂ,
સમય વહેતો ગયો ને ધડકન રોકાયાનુ યાદ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.

તમે બસ ચૂપચાપ હતા ને અમે હતા બસ ગૂમસુંમ,
હવાના નાજુક ઝોંકા તારી જૂલ્ફોમાં અટવાયાનું યાદ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.

સાગર શાંત હતો ને તોફાન ના કોઈ વાવડ ન હતા,
દીલમા ઊઠેલી લહેરમાં ખુદ નાખૂદા ડુબ્યાનું યાદ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.

મારી મંજીલ કોઇ ઔર હતી ને મંજીલની મને ખબર હતી,
મંજીલની તલાસમાં અમને મંજીલ ખોવાયાનું યાદ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.

નથી સાથ તો શું થયું યાદોની વણજાર તો છે,
હોઠો પર એક નામ લઇ સદીઓ જીવ્યાનું યાદ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.

મરણ તો છે દૂર પણ કર્યા છે બંધ નયન અમે,
આવો તમે બની સ્વપ્ન તેવી એક નાની આશ છે,
સંધ્યા સમયે તમને જોયાનું યાદ છે.