Wednesday, February 25, 2009

"નાની એક આશા"

હતી નાની એક આશા સાથે ચાર કદમ ચાલવાની, ડર હશે કદાચ તેમને મંજીલ બની જવાનો.
હતી ખબર કે ડૂબશે નાવ આજ જરૂર મધદરીયે, શોધ્યો અમે કેમ સહારો બસ એક તણખલાનો.
ભરી લીધા અમે સુંદર સપનાને પલકોમાં, ખબર ન હતી આવશે સમય આંશુ સાથે વહાવવાનો.
સજાવ્યું છે સ્મિતને હોઠો પર ને, કર્યો છે પ્રયત્ન અમે તો દર્દ ને દૂનીયાની નજરથી છુપાવવાનો.
ન કહો તમે કે નથી લેતા અમે તમારું નામ, શાંભળ્યો ક્યાંછે તમે સાદ અમારા દિલની ધડકનનો.
કરી લઇશું બંધ અમારા શ્વાસને, જો લાગશે જ્યારે ડર અમને હવાથી દીલના ઝખ્મોને છંછેડવાનો.

Saturday, February 21, 2009

"નયનના જામ"

નયનના જામ પીને જુઓ ચાલ્યા અમે, લડખડાતા પગે જુઓ ચાલ્યા અમે.
મધુશાળા તો નહતા ગયા પણ, તેના દરબારથી ઉઠીને જુઓ ચાલ્યા અમે.
જોયા તેમને કાંઈ એવી નજરે, જીવન ભરના જામ પીને જુઓ ચાલ્યા અમે.
કહે છે લોકો શરાબી અમને, નથી ખબર કે નજરનો નશો કરી ચાલ્યા અમે.
ન મળો કે ન કરો વાત કોઈ ગમ નથી, બસ અમારી મસ્તીમાં ચાલ્યા અમે.
સાથે વીતાવેલી તે પળને યાદ કરીને, મુશ્કરાતા કબર સુધી ચાલ્યા અમે.

"શબ્દો તારાને મારા હતા"

શબ્દો તારાને મારા હોઠ સુધીતો હતા, ને કહેવાની ચાહત પણ હતી.
ન જાણે કેવી તે હોઠોની સરહદ હતી, કે પછી શબ્દોની હડતાલ હતી.
તે સંધ્યાની કેવી શરૂઆત હતી, આપણી વચ્ચે મૌંનની દિવાલ હતી.
સમય તો વહેતો ગયો ને કહેતો ગયો, શબ્દોની ક્યા જરૂરત પણ હતી.
ખબર નથી કે સમયની ભાષા હતી કે નયનથી નયને વાત કરી હતી.

Saturday, February 14, 2009

"આગમન"

ફેલાવી હશે જરૂર તેમને ઝૂલ્ફોને, સંધ્યાનું થયું છે જુઓ આગમન.
હસતા હશે ખિલખિલ જરૂર, ચારે દીશાથી થયું ચાંદનીનું આગમન.
મહેકે છે કંટક બાગમાં આજ, થયું હશે જરૂર તમારું અહી આગમન.
થઈ તેજ દિલની ધડકન આજ, થયું યાદોની વણજારનું આગમન.
ફલકમાં ગણૂં હું તારા રોજ, થયું તમારું મારા જીવનમાં આગમન.

Sunday, February 8, 2009

"નજરનો નશો"

જવું તો હતું ક્ષીતીજને પાર પણ પગ લઈ ગયા તેમના ઘર સુધી.
મંદ પવન પર આવી તેમની યાદ, લઈ ગઈ અમને અતિત સુધી.
કરવી તો હતી તેમને દિલની વાત, ન આવ્યા શબ્દો હોઠ સુધી.
નહતા પીતા અમે શરાબ, રહેશે તેની નજરનો નશો મરણ સુધી.

"કરું બંધ આંખોને"

કરું બંધ આંખોને જોયા કરું, તમે આવો તો ખૂલ્લી આંખે જોવાની એક ચાહત છે.
કોયલના ટહુંકામાં તને મહેસુસ કરું, તમે આવોતો વાતો કરવાની એક ચાહત છે.
ક્ષિતીજ તરફ બસ એકલો ચાલ્યા કરું, તમને અચાનક મળવાની એક ચાહત છે.
હવાના હર ઝોકાને બસ પુંછ્યા કરું, તમારી ખબર શાંભળવાની મને એક ચાહત છે.
છે હજારો દોસ્તો પણ મહેફિલમાં તમને શોધ્યા કરું, પાગલ દિલની એક ચાહત છે.
આવે મારી યાદને થાય, થોડીક મારી ચાહતની અસર તને પણ તેવી એક ચાહત છે.

Friday, February 6, 2009

"યાદ છે."

તે નાજૃક પળ મને આજે પણ યાદ છે, એક જોકુ ઝુલ્ફો ને ટકરાયાનુ પણ યાદ છે.
તમને સંધ્યા સમયે જોયાનુ યાદ છે, દીલની ધડકન થોડી રોકાયાનુ પણ યાદ છે.
એક હસતો ચહેરો નજરમાં વસ્યાનું યાદ છે, તેની નજરના કામણ ચાલ્યાનું યાદ છે.
તેમના ભોળા સ્મિતનું લહેરાવું યાદ છે, ને તેના ગાલમાં ખંજનનું પડવું પણ યાદ છે.
એક સુંદર સપનું આંખોમાં ભરી લીધાનું યાદ છે, મારું તેનામાં ખોવાવું પણ યાદ છે.
તારી યાદમા રાત ભર જાગવુ પણ યાદ છે, ને દર્દમા મારુ મુશ્કરાવુ પણ યાદ છે.
દીલમા નામ ને હોઠોનુ ચુપ રહેવુ યાદ છે, તારો દીવાનો હોવાનુ આજ પણ યાદ છે.
સમયની જેમ બસ તારુ સરી જવુ પણ યાદ છે, ને ક્ષિતિજમા તને શોધવુ પણ યાદ છે.
એક સુન્દર સપનુ જીવી ગયાનુ મને યાદ છે, સમય સાથે મારુ યાદ બનવુ પણ યાદ છે.

Thursday, February 5, 2009

"જીદગીને પણ ધોતા ગયા"

વાતોવાતોમાં એવા મશગુલ થયા, કે સાહીલનાં સાથમાં અમે તો દીલની નૈયાને ડુબાડી ગયા.
જાણે અણજાણે તમે લાગણીઓ સાથે રમી ગયા, તમારી તે વાતોને અમે તો વાયદો સમજી ગયા.
તારી યાદમાં એકલતાની દોસ્તી કરી ગયા, સંધ્યા થતા જ અમે તો પડછાયાને પણ છોડી ગયા.
આશુંની ભીડમાં અમે ખુસીઓ ને ભૂલી ગયા, રડતા રહ્યા એવું કે જાણે જીદગીને પણ ધોતા ગયા.

Monday, February 2, 2009

"અછત રહી"

નયનની ભીનાશની હવે અમને આદત થઈ, ને હોઠોની હસી જમાનાથી દદૃને છુપાવતી રહી.
દીલની ધડકનને કેમ સમજાવું કે આરામ કરે, જોને આજ પણ તેના પર તારા નામની અસર રહી.
વરસો તો વહેતા ગયા પણ અમે તમને ભૂલી ન શક્યા, વસંત પણ આવીને હવે પાનખર થઈ.
આમતો ન હતી કમી અમને દોસ્તોની જીવનમાં, છતાં કેમ મને જીવન ભર તારી જ અછત રહી.

Sunday, February 1, 2009

"મંજીલ છે તે મારી"

ખોવાયો હું જો તમારા નયનનાં સાગરમાં, બની માજી મને કિનારો ન દેતા.
ચમકું જો સંધ્યા સમયે બનીને આગિયો, તો બનું હું સૂરજ તે આશ ન કરતા.
મંજીલ છે તે મારી કોઈ મને સાથ ન દેતા, નહી જ ભટકું મને વાટ ન દેતા.
છુ હું દીવાનો તમારો ખબર છે તમને તો, બસ તમે તો મને પાગલ ન કહેતા.
કહું છું નથી હું શીવ કે અટકાવી શકું ઝહેર કંઠમાં, તમે તો મને ઝહેર ન દેતા.

"બગીચામાં"

બગીચામાં પત્તે પત્તે તેનો અહેસાસ છે, તેની સુવાસ હર ફૂલમાં વરતાય છે.
મહેફીલમાં ચારે તરફ એકલતાની ભીડ છે, તેની ખોટ મહેફિલમાં વરતાય છે.
ખાલી ઘરમાં સપનાનાં ટુકડા વીખરાય છે, તેને જોડવાની કોશીશ બેસુમાર છે.
વેરાન જીદગીમાં લાગણીની ભીનાશ છે, બનીને આંશું તે નયનથી છલકાય છે.