Monday, March 30, 2009

"પતંગ"

હતો એક અનેરો ઉમંગ તમારી પસંદગી પામવાનો, અમે તો હસતા હસતા કિન્યાં બાંધવાને વીંધાયા હતા.
બાંધીને નમન તમે અમને સુંદર સજાવ્યા હતા, ખુબજ કાળજીથી અમને આકાસમાં ઉડવા છોડાવ્યા હતા.
ઉડું છુ હું બનીને રંગબિરંગી પતંગ ગગનમાં આજ, સૂરજને હરાવવાના અમને કોઈ જ અભરખા ન હતા.
વાદળથી વાતો કરતોને ન ડરું હું હવાના સપાટાથી, જીવનની દોર તમારા હાથમાં હોવાના ભરોસા જો હતા.
ન હતું કોઈ અભિમાનને ન હતો કોઈ ગર્વ ઊંચાઈનો, મારી ઊંચાઈથી કદાચ જમાનાના લોકો જલતા હતા.
છો કાબેલ પણ થઈ હશે શરતચુક, સાંભળી એક કિકીયારી "કાપ્યો છે" ને ફરી જોયું તો અમે જ કપાયા હતા.
તમે દિલગીર નજરે પવનને શરણે જતા જોતા હતા, તમારા દદૃના અહેસાસથી ડોલતા અમે તો જતા હતા.
કોઈની ખુશી બની મારી જુદાઈ તે કદાચ ક્રમ હશે, જમાનાના આ અજબ ક્રમને અમે ખુબ સમજતા તો હતા.
ન કોઈ અફસોસ ઊચાઈ પર ચડવાનો ને કપાવાનો, મારા દોસ્તો તો જોને ઈલેક્ટીકના તારમાં ફસાયા હતા.
અમે લૂંટાયાને કોઈ અજનબીના ઝંડામાં ફસાયા, કાપીને ખુશ થનારા પણ ક્યારેક જીવનમાં કપાયા હતા.
અમે તો આજ ઉભા બજારે વેચાયા હતા, જોયું જરા આસપાસ તો કાપવા વાળા સાવ સસ્તામાં વેચાતા હતા.
ન ઊચાઈનો નશોને ન ડર કપાવાનો, આપીને જીવનની ડોર કોઇના હાથમાં ફરી અમે ભરોસો કરતા હતા.

Sunday, March 29, 2009

"રણમાં ગુલાબ"

આવ્યું છે વેરાન રણમાં આજ ગુલાબ, થયો છે અજબ જુંઓ એક ચમત્કાર.
રણ નાચે છે થઈ ને આજ ભાવવિભોર, ને નાચે રણની સંધ્યા પણ આજ.
રેતમાં પડી તેના પગલાંની છાપ, હવા પણ ચાલે મંદ મંદ પગલાંને કાજ.
રણમાં ખિલી છે જુઓ આજ બહાર, મહેકે છે આજ રેત પણ કેમ ખુશ્બૂદાર.
ચાલે છે આજ ઊંટ પણ હરણની ચાલ, થઈ ગયું છે શબનમ પણ શરાબ.
થયો છે રણમાં પણ કેમ ખલબલાટ, ધડકે જુઓ રણનું દિલ પણ ધમધમાટ.
ફેલાઈ છે રણમાં તેના આવવાની વાત, થઈ ગઈ છે હલચલ કાંઈ બેશુંમાર.
હું તો દોડું છું મળવાને ગુંલાબ, કહો આ પાગલ મૃગજળ ભાગે છે કોના કાજ.
વાદળ ભાગે ગરમ હવા પર સવાર, જરૂર હશે ગુલાબમાં કાંઇક ખાસ વાત.
ઉઘડી ગયાં રણના નસીબ આજ, રહેશે રણને આ ગુલાબ સદા ને માટે યાદ.
ચાલી જશે ગુલાબ તો કાલે તેના ધામ, થશે રણમાં વાતો સદીઓ સુંધી આમ.

Saturday, March 21, 2009

"કરીએ નવી શરૂઆત"

નથી હું શાહજહાં કે બનાવું તાજમહેલ આરસમાં, ચાલને બનાવીએ આપણું એક નાનું ઘર દરિયાની રેતમાં.
નથી હું ચાંદ કે ચમકી શકું હું ખુંલ્લા ગગનમાં, જો તું કહે તો બનીને આગિયો હું ચમકું સંધ્યાના સમયમાં.
કબુલ કે ભૂલ છે અમારી ન હતા કરતા બંધ નયનને, આવવું તો હતું તમારે સપનું બનીને મારા નયનમાં.
ખબર છે અમને કે નથી અમે આખરી મંજીલ તમારી, બસ ચાર કદમ ચાલ તું બનીને હમસફર રસ્તામાં.
નહી કરું કદી ફરિયાદ દોડાવ મને બનીને મૃગજળ તું, ના તોડ મારો ખૂબસુરત ભરમ હવે આ જીવનમાં.
હશે કદાચ ભટકી જવું તે અમારી કિસ્મતમાં, કરી તો હતી કોશીશ અમે અટવાવાની તમારા નયનમાં.
કહું છું કે નથી આવતી પાનખર અમરપટ્ટો લઈને, કર ભરોસો કે બનીને વસંત આવીશ તારા જીવનમાં.
ના જોડી શક્યો મારા નામને તમારા નામ સાથે, બનાવ્યો તો હતો એક રસ્તો અમારા દીલથી તમારા દીલમાં.
ઊતર તું હવે આ ઊચાં જીદના પહાડો પરથી, ભૂલીને આપણી તે ભૂલો, કરીએ નવી શરૂઆત હવે જીવનમાં.

Friday, March 20, 2009

"દીલનો આયનો"

વાગ્યા મને એવા તારા નયનના તીર,
કાંઈ એવા વાગ્યા કે થઈ ગયુ આ દીલ ઘાયલ,
દીવાનું થઈ ગયું આ મન, ને પગ થઈ ગયા છે પાગલ.

છે અછત ખુશ્બૂની બગીચાના ફૂલોમાં,
શોધ્યા કરું છું હું, બસ હવે તારા બદનની ખુશ્બૂ,
તમારા ઘર તરફથી આવતા હવાના હર એક ઝોકામાં.

કહે છે લોકો મને હવે તારો દીવાનો,
ખોવાયો છું જો હું, આજ મારા જાણીતા શહેરમાં,
પુછ્યા કરું લોકોને મારા જ ઘરનો રસ્તો મારી ગલીમાં.

ખબર છે તમે નથી આવ્યા મહેફીલમાં,
નજર શોધ્યા કરે છે કેમ તને મહેફીલની ભીડમાં,
લાગે છે સુમસામ મહેફીલ કેમ આટલા બધા કોલાહલમાં.

ચાલ્યા કરું છું હું, બસ દૂર સુધી એકલો,
પડછાયાથી હું કરતો વાતો બસ આમ ઈશારામાં,
ફંફોસ્યા કરું છું કેમ, હું બસ તને આ ખાલી ખાલી ગગનમાં.

સરકી જાઉ છું, હું હવે ચુપચાપ ત્યાંથી,
જો કોઈ નામ પણ લે તારું બસ વાતોવાતોમાં,
ને ચુપચાપ મૂશ્કાયા કરું હું, કેમ બસ મારા જ આ હોઠોમા.

ગણ્યા કરું છું હું નભના સિતારા રોજ,
જાગું છું આખી ને આખી રાતો તારી યાદોમાં,
ને રાખી આંખો ખૂલ્લી ચાહું કે આવો હવે તમે સપનામાં.

આવે તારી યાદને તરશે મારું મન,
કરું છું હું બંધ નયનને જુકાવું છું મારું માંથું,
જોયા કરું છું તારી તસવીરને મારા દીલના આયનામાં.

Thursday, March 19, 2009

"ફૂલોની સંગત"

હતી તેના બદનની મહેક હવાના હર ઝોકામાં, હશે તેમને જરૂર ફૂલોની સંગત.
ન હતી કરી કદી ફીકર જીવનમાં તેને કંટકની, હશે તેમને જરૂર ફૂલોની સંગત.
તેથી જ નથી ગણકાર્યા તેને કદી ભ્રમરને પણ, હશે તેમને જરૂર ફૂલોની સંગત.
લાગે તેમનું સ્મીત પણ ખીલતી કળીઓ સમું, હશે તેમને જરૂર ફૂલોની સંગત.
છે ફૂલોમાં પણ ચહલપહલ, આવ્યા હશે તે જરૂર બાગમાં કરવા ફૂલોની સંગત.

Sunday, March 8, 2009

"દીવાનગીની વેદના"

જુઓ ચાલી જાય તે વાદળી, પર્વતના આંસુંનું ઝરણું.
રમતું પડતું ને રુમઝૂમ કરતું, ચાલે તે દીવાનું ઝરણું.
અથડાતુંને ધોધ બનીને પછડાતું, ચાલ્યું જાય ઝરણું.
તોડી દોસ્તી પર્વતની ને નદીને મળવા જાય ઝરણું.
દીવાનું નદીનું એવું કે, બધા વૃક્ષોને કહેતું જાય ઝરણું.

નદી તો દીવાની સાગરની, જુઓ ચાલી તે વળખાતી.
પર્વતના આંસું ને પીતી, ઝરણાની આહોને પણ લેતી.
ચાલી તે સાગરને મળવા, સાગરને છે વાદળ ભરવા.
એકની દીવાનગી એકની વેદના, કુદરતનો ક્રમ છે કેવો.
દીવાનગીનું જોશ જો મારું, બની ગયું છે મારી વેદના.

Thursday, March 5, 2009

"બેવફા ન હતા"

જરૂર કાંઈક તો કમી હતી આજે તારી મહેફિલમાં, તારી નજરના જામ અમે પીધા ન હતા.
આમ તો મળતા હતા અમે હજારો દોસ્તો ને રોજ, પણ તારી સરખામણીના કોઇ ન હતા.
તેમનો સાથ હતો પણ તે હમસફર તો ન હતા, કદાચ અમે તો તેમની મંજીલ પણ ન હતા.
રાત ભર ઘરમાં તેના પગરવના ભણકારા તો હતા, પણ તે અમારા બારણે આવ્યા ન હતા.
તમે જ કહો કે કોને હવે મળું ને શું વાત પણ કરું, મારી વાત સાંભળવા વાળા કોઇ ન હતા.
ફરું તો છું લઈ ને સાથે તેમની યાદોની વણજારને, કેમ કહી દઉ કે તે મારી સાથે ન હતા.
તમારા હર એક આંસુંને ખોબામાં જીલતા તો હતા, ને હવે અમારા આંસું તો સુકાતા ન હતા.
અમે જુઓ ગુજારી આ જીદગી તારી આરજૂમાં, તમને મારી વેદનાના અંદાજ પણ ન હતા.
તારા કાંપતા હોઠો પર કદાચ એક નામ તો હતું, તારા નામની પાછળ મારું નામ ન હતું.
જરૂર હશે કાંઇક તો વાત કે હશે કદાચ મારું બદનસીબ, ખબર છે તમે કાંઇ બેવફા ન હતા.

Wednesday, March 4, 2009

"ખુલ્લી કિતાબ"

ન હતું આવ્યું તારું નામ, પણ સાંભળી લીધું જમાનાએ અમારા થરકતા હોઠોમાં.
કદાચ હશે મારા નયન ખુલ્લી કિતાબ, કે વાંચી લીધું મારું સપનું મારી આંખોમાં.
હશે કદાચ મારા બદનમાં તમારો અહેસાસ, જે પામી ગયા લોકો મારા પગરવમાં.
ખબર છે અમને કે શું છો તમે અમારા, જુઓને હસી લીધું છે અમે તો બસ મનમાં.

"ગમી જશો"

ચમકું કેમ બનીને આગિયો જો તમે ના સંધ્યા થઈ શકો,
જાઉ તો હવે હું જાઉ ક્યા જો તમે નજર જ ફેરવી લેશો.
કંટકની હું દોસ્તી કરું જ કેમ જો તમે ફૂલ ના બની શકો,
આ શહેરમાં હવે હું રહું કેમ તમે જો આમ ચાલી જશો.
આંખોને હું ખોલું કેમ જો તમે સપનું બની આવી જશો,
ને આંખોને હું બંધ કરું કેમ જો તમે યાદ આવ્યા કરશો.
કહું હું કોને મારા દીલનું દદૃ જો તમે ના શાંભળી શકો,
મારી તરસને છીપાવું કેમ જો તમે મૃગજળ બની જશો.
હર ધડકન બોલે જો તારું નામ દીલને તમે ગમી જશો,
કબરમાંથી હું ઉભો થાઉ ના કેમ તમે જો મને સાદ દેશો.


Monday, March 2, 2009

"આવારગી"

જતો હતો ક્ષિતીજ તરફને જઈ પહોચ્યો તેના આંગણે, લોકો પુંછે છે કોની લીધી હતી પરવાનગી.
પૂરતો હતો હું રંગોળી ને કોનો ચહેરો ચિતરી બેઠો, તમે તો ન પુંછો કે કોની છે મને દીવાનગી.
કેમ કહું કે છું હું તેમના શહેરમાં એક અજનબી, જુઓને કરી તો છે મારા પડછાયા સાથે દોસ્તિ.
પુંછ્યા કરું હું તારી ખબર આવતા હવાના હર એક ઝોકા ને, થઈ છે જ્યારથી તારી રવાનગી.
હશે કદાચ મારી કિસ્મત ને કદાચ દીલની થોડી નજાકત, નહીતો ન હોત મને આવી આવારગી.
નથી હવે તો તમારો સાથ જીવનમાં, બોલોને હવે કોને કહું કે ચીંધે મારી મંજીલ તરફ આંગળી.
વહાવવું હતું દદૃને મારે પણ નયનથી, પણ ડર હતો કે કોણ લુંછશે હવે મારા આંશુંને પાલવથી.
કરું આજ વાયદો કે આવજો જોવા કબર પર, ધડકી જશે મારું દીલ તમારા ધીમા એક સાદથી.