Friday, October 30, 2009

વચન

ડુબુ હું મધદરીયે પણ કિનારે છબછબીયા કદી ન કરું,
શાંત નદીઓની ખેવના કરું ને ઉછાંછળા ઝરણાથી ડરું.

સમયની સાથે પલટાતા દોસ્તોની વણઝારથી દૂર રહું,
રાખુ એક બે દુશ્મનો પણ તાલી મિત્રોના ટોળાને ટાળું.

નથી કરવી દોસ્તી એવી કે, દોસ્ત તું મળેને નજર ઝુંકાઉ,
કરું દુશ્મની એવી કે, ક્યારેક દોસ્ત બનુ તો ન શરમાઉ.

આપુ હું તને વચન તો, પડે આભ તો પણ ન બદલાઉ,
દોસ્ત તારી મુશ્કાન કાજે, હું લાખો વેદનાને હસતા સહું.

Sunday, October 25, 2009

નાખૂદા

મીલાવ તુ હાથ, હું જીવનની પાનખરમાં વસંત લઇ આવ્યો,
મીલાવ તુ નજર, હું નયન ભરીને સપના લઇ ને આવ્યો.

માગી લે ગમતું આજ, હું ખરતો સીતારો થઇ ને આવ્યો,
હવે તુ બની જા એક લહેર, હું જો કિનારો થઇ ને આવ્યો.

રાખી લે દિલ પર તુ હાથ, હું તારી ધડકન થઇ ને આવ્યો,
તમે છો મારા નાખૂદાને, હું નાખૂદાને ખૂદા કહેતો આવ્યો.

Monday, October 12, 2009

અમર

તને મળવાની ચાંદ ની ચાહત, બસ અધુરી રહી,
ને આ પાગલ વાદળી, તને જોતા જ વરસી ગઇ.

તારા આગમનની, ચમનમાં અસર કાંઇ એવી રહી,
તારી ખુશ્બૂની ચર્ચા થઈ, તે આ ફૂલોને ખટકી ગઇ.

આવે નહી આમ મળવા, પણ સપનામાં ફરકી ગઇ,
આવ્યાની નિશાની રૂપે, અહેસાસથી ઘર ભરતી ગઇ.

મારા વેરાન જીવનમાં, તુ મૃગજળનો એક ભાસ થઈ,
મારી કવિતાનો પ્રાસને, મારા શબ્દોનો તુ શ્વાસ થઇ.

યાદોના સાગરમાં, આ કેવી અજબની ભરતી થઇ,
બનીને તુ આંશુ મારા, નયનથી જોને ટપકી ગઇ.

ક્ષણને બનાવી સદીઓ, તુ આંખોથી ઓઝલ થઇ,
વિરહના વાવાઝોડામાં, તુ એક જ સદા અમર રહી.

Sunday, October 11, 2009

ભૂલી ના શકયા

હતું સત્ય કે મારો ભરમ, તે સમજી ના શકયા,
કરી કોશીશ લાખ પણ, તમને ભૂલી ના શકયા.

ભૂલ કે હૈયાની વાત, હોઠો પર લાવી ના શકયા,
ને તમે પણ નજરની ભાષાને, સમજી ના શકયા.

સંધ્યા સમયે અમે, ચાંદ થઇને ચમકી ના શકયા,
ને તમે આ આગિયાના નૂરને, ઓળખી ના શકયા,

તારા નામની રેખા અમે, હાથમાં દોરી ના શકયા,
તારા નામ સાથે અમારા નામને, જોડી ના શકયા.

સમયના બદલાતા વહેણને, અમે સમજી ના શકયા,
અમે કોઇના દિલમાં, ધડકન થઇ ધડકી ના શકયા.

Saturday, October 3, 2009

વાયદો

તારા મળવા આવવાના વાયદાનો ભરમ રહ્યો,
સમય વહેતો રહયો, રોજ તને યાદ કરતો રહ્યો.

નથી કરતો હવે તમને યાદ, એમ કહેતો રહયો,
તમારી જેમ હું પણ, મારી જાતને છેતરતો રહ્યો.

તમને શોધવાને ખાલી ક્ષીતીજ ફંફોસતો રહયો,
તારા શહેરથી આવતી હવાને ખબર પુછતો રહયો.

તને ભૂલવાની કોશીશમા, તને યાદ કરતો રહયો.
રોજ હું અતિતના કીનારે, છબછબીયા કરતો રહયો.

જમાનો મને, ને હું જમાનાને પાગલ માનતો રહયો,
મારી તે દિવાનગીની હદને, હું જ સર કરતો રહયો.

આવશો તમે તે આશમાં, હું સદીઓ જીવતો રહયો,
યમરાજને કાલના વાયદા, વરસો સુધી કરતો રહયો.