Friday, November 27, 2009

આરઝૂની તડપ

એક નાની આરઝૂ હતી, ક્યાં હતી કોઇ મોટી ખ્વાઇશ,
આપણે રાહદાં તો હતા, કાંઇ હમસફર તો ન હતા.

સમયની સાજીશ હશે, કે હશે મારો પણ થોડો વાંક,
વિધાતાએ આવા જુદાઇના લેખ, લખ્યા તો ન હતા.

ક્યાંથી હોય તમને, મારા દર્દનો થોડો પણ અહેસાસ,
તમે મારી ખબર પણ ન પુછો, તેવા સાવ તો ન હતા.

જીવનની વસંત ગયાને થઇ હશે, હવે તો ઘણી સદીઓ,
પાનખરમાં તારી યાદો શીવાય, કોઇ સહારા ન હતા.

ન કાઢશો કોઇ અર્થ હવે, આ નયનથી વહેતા આંસુનો,
વહેવું તેની આદત છે, ને બીજા કોઇ દ્વાર પણ ન હતા.

કહું છું કોઇ ન પુછો મને, શું હોય છે આરઝૂની તડપ,
હતી શાંતી, પણ કબરમાં અમે ચેનથી સુતા ન હતા.

Saturday, November 21, 2009

અનુભવજો

ના દેખાઈએ અમે ક્યાંય, તો તમારા પ્રતિબિંબમાં જોજો,
ના હોઇયે અમે જો સાથ, તો તમારા પડછાયાને પુછજો.

જોવો હોય મને તો, થોડી ગરદન જુકાવીને દિલમાં જોજો,
રાખીને હૈયા પર તમારો હાથ, ધડકનમાં મને અનુભવજો.

જ્યારે હોય સુખના દિવસો ત્યારે, તમે પ્રભુને યાદ કરજો,
ચાહું ના આવે, પણ આવે દૂઃખ તો, તમે અમને યાદ કરજો.

મળે કોઇને તે ક્યાંક તો, અમારા આટલા ખબર તો કહેજો,
કરીએ છીએ આજપણ અમે તેમને યાદ, એટલું તો કહેજો.

Sunday, November 15, 2009

પતવાર

નાની નાની વાતો પર થતી, તે તકરાર કોની હતી,
બનાવી હતી આપણે કાગળની, તે પતવાર કોની હતી.

મારી નાની જીત પર, ખુશ થવાની આદત કોની હતી,
તને ખુશ થતી જોવા, હારવાની તે ચાહત કોની હતી.

મારા ઘરના આંગણાંમા, આ પગલાની છાપ કોની હતી,
નથી તું તો, મારા બારણે દસ્તક દેતી યાદ કોની હતી.

સબંધોને લાગણીના તારે, બાંધવાની રસમ કોની હતી,
જમાના ના બંધનને, મોડવાની તે કસમ કોની હતી.

નથી તું મારા નસીબમા, તો હાથમા લકીર કોની હતી,
દૂર ક્ષિતીજથી ઉઠતી હતી, તે પરછાઇ કોની હતી.

ચારે દિશાથી આવતી, તે મળવાની ખબર કોની હતી,
રાહ જોતા જોતા, વરસોથી જાગતી તે કબર કોની હતી.