સપના

કેટલા સુંદર સપના હતા, પ્યારા ને ન્યારા હતા,
સુમધુર તે સપના હતા, તારા મારા સપના હતા,

તારા સપના મારા હતા, મારા સપના તારા હતા,
આપણે ક્યારેક, સપનાની દૂનિયામાં રહેતા હતા.

લાગણીના દરિયા હતા, અંગે અંગે નિતરતા હતા,
દુર દુર સપનામાં, રણના ક્યાં કોઈ વરતારા હતા.

જોજનોના અંતર હતા, મન આપણાં ક્યાં દુર હતા,
નયન બંધ કરતા હતા, ને એકબીજાને જોતા હતા.

ભીના ભીના સપના હતા, કોરા હવે લાગતા હતા,
જેને મારા સમજતા હતા, પરાયા તે લાગતા હતા.

ગુલાબને કુંણા સપના હતા, કંટકમાં તે રહેતા હતા,
છતાં મહેકતા રહેતા હતા, આપણે તો માનવ હતા.

થોડા સપના સાચા હતા, થોડા સપના ખોટા હતા,
આપણે તો સમજતા હતા, સપના તો સપના હતા.

સપના તો અમર હતા, સદીયોથી તે જીવતા હતા,
કદી ન બદલાતા હતા, નયનને બદલતા રહેતા હતા.